Pisarstwo naukowe w praktyce – wybór tematu pracy dyplomowej, pisanie pracy

Zasadnicza kwestia odnosi się do naukowego sformułowania tematu pracy w trakcie jej pisania. Wbrew pozorom, nie jest to proste. Temat ma być:

  • możliwie zwięźle sformułowanym,
  • oddający zawartość pracy,
  • ciekawy (tj. skłaniający do lektury pracy).

pisanie pracy dyplomówkiTemat nie powinien wskazywać na zjawisko w sensie ogólnym, np. Logistyka przedsiębiorstwa. Taki temat jest dobry dla publikacji książkowej, w której na części pierwsze „rozbiera się” cały system logistyczny firmy i opisuje logistykę: magazynową, zaopatrzenia, sprzedaży, magazynu, transportu etc. W pracy dyplomowej (głównie ze względu na jej objętość), nie sposób omówić wszystkich kwestii wynikających z organizacji logistyki w danej firmie. Wadą tak sformułowanego tematu pracy dyplomowej jest również to, że temat nie wskazuje na konkretny problem. Skorygowany temat może brzmieć: Optymalizacja logistyki magazynowej firmy X. Czytelnik wie, że w pracy będzie mowa o:

  • logistyce magazynowej – teoria;
  • firmie X – jej działalności i problemach związanych z logistyką magazynową;
  • niedomaganiach i sposobach ich rozwiązania w konkretnej firmie, w danym obszarze jej działalności (logistyka magazynowa).

Logika, język i stylistyka pracy

  • Logika: w pracy należy uwzględnić wszystkie elementy budujące temat pracy. Rozdziały warto rozpisać i uporządkować gradacyjnie, np. od ogółu do szczegółu. Wychodzimy do teorii (wprowadzenie w problematykę tematu), dalej przechodzimy do części badawczej. Niekiedy wymaga się uwzględnienia części badawczej przed teoretyczną. Nie jest to jednak do końca logiczna wskazówki. Dyplomant najpierw powinien przestudiować literaturę, na jej podstawie – i ewentualnie własnych doświadczeń zawodowych – wyciągnąć wnioski i korzystając z nich skonceptualizować założenia badawcze (problem badawczy, hipotezy lub teza pracy, zmienne i wskaźniki; metody i techniki badawcze).
  • Język i stylistyka: polecamy zapoznanie się z publikacjami naukowymi innych autorów. Prawdą jest, że umiejętności pisarskie kształtujemy przede wszystkim poprzez lekturę.

Praca dyplomowa poprawna metodologicznie

Przy redagowaniu dyplomówki należy przestrzegać następujących reguł:

  • strukturalizacja materiału,
  • wykorzystanie bibliografii,
  • dokładność,
  • bazowanie na obiektywizmie, a nie subiektywizmie.

Strukturalizacja materiału jest konieczna, jeżeli dyplomant nie chce „utonąć” w materiale źródłowym. Ułatwia ją plan pracy dyplomowej, który pozwala na kompletację materiału, który faktycznie jest, a nie może być potrzebny.

Powoływanie się w pracy dyplomowej na źródła jest obligatoryjne. Bardzo rzadko w świecie akademickim powstają prace dyplomowe w całości pionierskie. Powoływanie się na innych autorów zaświadcza m.in. o poszanowaniu praw autorskich i znajomości problematyki tematu, pozwala ponadto na uniknięcia oskarżenia o plagiat.

Dokładność: opisując zagadnienia należy „drążyć je w głąb”. Przywołując opinie innego autora, wykorzystujemy cudzysłów i w miarę potrzeby wielokropek (co sugeruje czytelnikowi, że zdanie jest wyrwane z kontekstu).

Obiektywizm vs. subiektywizm: np. niekiedy wyniki innych autorów nie są zgodne z naszymi. Wówczas należy wyczerpująco rozwinąć tę kwestię w podrozdziale dyskusja, czy prezentacja wyników badań. Nie warto iść również na łatwiznę i prezentować wyłącznie wyniki badań innych autorów zgodne z uzyskanymi przez nas. Innymi słowy: nie należy prezentować w pracy dyplomowej wyłącznie informacji z którymi się zgadzamy, gdyż wówczas nie są spełnione kryteria obiektywności tekstu naukowego.